บันทึกเรื่อยเปื่อยของนายละเมอ

ผมเป็นคนขี้เกียจอ่านหนังสือ ยิ่งจะให้เขียนอะไรด้วยแล้วยิ่งขี้เกียจเข้าไปใหญ่
แต่ปีนี้ตั้งใจว่าจะลองเขียนบันทึกดูสักครั้ง ก็ไม่รู้ว่าตัวหนังสือขี้เกียจๆ จะออกมาหน้าตาเป็นยังไง

กลับไปเรียนอีกครั้ง



     ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเหมือนชื่อคอลัมน์ "บิตขี้เกียจ" แต่สถานการณ์มันพาไปให้เป็นอย่างนั้นครับ ทีแรกว่าจะเขียนบันทึกอย่างน้อยเดือนละครั้ง แต่เอาเข้าจริงๆ เดือนที่แล้วก็ไม่มีเวลาให้มานั่งบันทึกอะไรเลย ลำพังจะเข็นเกมให้ออกตามกำหนดยังแทบจะไม่ไหว แต่ถ้าจะปล่อยให้คอลัมน์มันร้างมีแค่บันทึกเดียวโดดๆ ก็ดูออกจะเสียเชิงชายไปสักหน่อย ขนาดน้องพลับยังขอสอง (เล่นมุขโบราณมาก) พี่ละเมอคนนี้จะจอดแค่ยกแรก ก็คงพอจะอวดนกกระจอกที่ยังไม่ทันจะกินน้ำได้เท่านั้น

ฐานลับ บ้าบอลคลับ

        เมื่อปีที่แล้วช่วงเวลาเดียวกันนี้ ระหว่างที่ผมกำลังพักฟื้นจากการรักษาโรคประจำตัว ที่อาการค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศที่ฟุตบอลกำลังจะเปิดฤดูกาล มันกระตุ้นความรู้สึกเก่าๆ กลับมาให้คิดถึงอีกครั้ง ลองนับดูว่าห่างหายไปนานแค่ไหนแล้ว นับไปนับมา ก็เกือบจะ 10 ปีได้ คิดอยู่สักพักผมจึงตัดสินใจแปะรูปนี้ไว้แทนที่ภาพเก่าที่แปะมาตั้งแต่ปิดเว็บไปในครั้งนั้น..


          "ฉันจะไม่ลืมช่วงฤดูร้อนที่เราได้มีความฝัน ความหวังร่วมกัน และฉันเชื่อว่าในเดือนสิงหาคมอีก 10 ปีข้างหน้าเราจะได้พบกันอีก..." นี่คือท่อนแรกของเพลง Secret Base ของวง Zone ต้นตำรับวงดนตรีหญิงล้วนของญี่ปุ่น ผมรู้สึกว่ามันเข้ากันดีก็เลยแปะ youtube link ของเพลงนี้ไว้คู่กับภาพ และลุ้นว่าจะมีคนเข้ามาเจอภาพที่ทิ้งไว้บ้างหรือเปล่า เมื่อถึงเวลาเว็บเปิดจะมีคนเข้ามาไหม